permitibitate
iz. Fis. Eremu elektrikoan, indukzio elektrikoaren edo leku aldatze elektrikoaren eta intensitatearen arteko arrazoia. e gisa adierazten da maizenik:
Magnitude hori garrantzitsua da bakartzeak egiten dituzten dielektrikoentzat. Nazioarteko Sisteman faradio/metro-tan neurtzen da. v Permitibitate erlatiboa. Permitibitate elektrikoaren (edo absolutuaren) eta ingurune hutsak duen permitibitatearen arteko zatidura da:
Hutsarentzat er=1 da, eta urarentzat esate baterako er=80 da.