margotu, margo(tu), margotzen
du ad. Sin. pintatu. Margo geruza bat gainean eman, margoz estali edo koloratu. || Margolanak egin; margolaritzaren bidez irudikatu.
- margo
- margolan
- margolari
- margolaritza
- margotsu
- margotu, margo(tu), margotzen
- margotzaile
- margotze
- margoztatu, margozta, margoztatzen
- margoztatze
- margul