finitu 2

izond. Mugatua.  v  Multzo finitua. Mat. Bere azpimultzo batekin korrespondentzia biunibokorik izan ezin duen multzoari esaten zaio multzo finitua.

• fini izan
• Fini, Leonor
• finiarrak, herri
• Finistčre
• Finisterra
• finitu 2
• finitu 1, fini, finitzen
• finitze
• finkagarri
• finkarazi, finkaraz, finkarazten
• finkarazte